زمینه و هدف تب پس از عمل در کودکان تحت عمل جراحی بیماری مادرزادی قلب، نسبتاً شایع است و باعث اضطراب درجراح و والدین میشود. تشخیص صحیح و مدیریت تب نیازمند ارزیابی صحیح بیمار، معاینه فیزیکی هدفمند و آگاهی از شیوعو علل تب میباشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان شیوع تب بعد از عمل جراحی مادرزادی قلب در کودکان صورت گرفت.روش بررسی در مطالعه توصیفی- تحلیلی حاضر کودکان کمتر از 10 سال تحت عمل جراحی مادرزادی قلب در اتاق عمل قلببیمارستان گلستان اهواز سال 1399 وارد مطالعه شدند. ابزار گردآوری اطلاعات چک لیست دوبخشی بود که بخش اولمربوط به مشخصات دموگرافیک و بخش دوم مربوط به وضعیت بالینی بیماران و علل تب بود. دادهها توسط نرمافزار SPSSتجزیه و تحلیل شد.یافته ها پس از عمل جراحی از 66 بیمار مورد مطالعه، تعداد 21 بیمار ) 8 / 31 ٪( دچار تب شدند. شیوع تب با میانگین سنی،جنسیت، وجود سندرم ژنتیکی، نوع بیماری، نوع عمل، انجام یا عدم انجام بایپس قبلی ریوی، مدت زمان کلامپ آئورت،مدت بایپس قبلی ریوی و مدت عمل ارتباط معنیداری نداشت ولی با میانگین مدت اقامت در ICU ارتباط معنیداری داشت( 05 / 0 > p .)نتیجه گیری شیوع تب در کودکان تحت عمل جراحی بیماری مادرزادی قلب نسبتا بالا بوده و با مدت اقامت در بخش ICUارتباط معنیداری داشت

اگر چه بیش از سه دهه از انجام اولین عمل جراحی راستلی می گذرد لیکن تجارب آن در کشور ما کم و غالبا محدود به چند سال اخیر است. لذا بر آن شدیم تا تجربه عمل جراحی راستلی که از سال 72 در مرکز قلب شهید رجایی به عنوان یکی از بزرگترین مراکز جراحی قلب کشور شروع شده است را مورد ارزیابی قرار دهیم. این مطالعه از ابتدای سال 1372 لغایت 6 ماه اول 1379 در بیمارستان قلب شهید رجایی و بر روی کلیه بیمارانی که تحت عمل جراحی راستلی قرار گرفته اند انجام شده است. نتایج حاصله پس از جمع آوری اطلاعات از پرونده بیماران مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. از مجموع 64 بیمار مورد مطالعه تعداد 40 نفر (%62) آنان پسر بودند. محدوده سنی بیماران 3-18 سال و متوسط سن بیماران 9 سال بود. بیشترین گروه سنی را کودکان سنین مدرسه یعنی 7-12 سال تشکیل می دادند (%69). جابجایی عروق بزرگ بهمراه نقص دیواره بین بطنی و خروجی بطن چپ شایع ترین علت عمل جراحی راستلی بود (%62). کاندویی (Conduit) مورد استفاده در %61 بیماران هموگرافت بوده و شایعترین عارضه مهم در بیماران طی مدت پی گیری، انسداد مسیر یا کاندویی بود. میزان مرگ و میر بیماران در این منطقه 12 نفر (%19) بود. انجام عمل اصلاحی راستلی در مبتلایان به نقایص پیچیده مادرزادی قلب که تا چند سال قبل در کشور ما غیر ممکن می نمود، طی سالهای اخیر به طور موفقیت آمیزی انجام و نتایج زودرس آن با نتایج سالهای اولیه مراکز پیشرفته دنیا قابل مقایسه است.

زمینه و هدف: اختلالات رشد در کودکان مبتلا به بیماری قلبی شایع است. کودکان سندرمیک (سندرم داون) نیز از شیوع بالای اختلالات رشد رنج می برند. هدف از انجام این مطالعه بررسی وضعیت رشد کودکان مبتلا به سندرم داون و بیماری مادرزادی قلب کاندید عمل جراحی ترمیمی بود. روش بررسی: این مطالعه به صورت گذشته نگر از فروردین 1390 تا فروردین 1396 با بررسی پرونده ی همه بیمارانی که در مرکز طبی کودکان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تحت عمل جراحی قلبی قرار گرفتند، انجام شد. سن، وزن، قد، شاخص وزن برای سن، شاخص وزن برای قد، شاخص قد برای سن، مورتالیتی و میزان بستری در بخش مراقبت های ویژه در این بیماران ثبت شد. یافته ها: 35 (51/5%) بیمار زن و 33 (48/5%) بیمار مرد بودند. میانگین سن، وزن و قد این کودکان به ترتیب برابر با 24/9± 26/9 ماه، kg 9/1± 4/95 و cm 17/95± 79/55 بوده است. میانگین شاخص وزن برای قد، شاخص وزن برای سن و شاخص قد برای سن در این کودکان به ترتیب برابر با 1/65± 2/18-، 2/25± 1/95-و 3/11± 1/22-بود. براساس مقادیر شاخص های وزن برای سن، وزن برای قد و قد برای سن به ترتیب 85/3%، 77/9% و 75% از بیماران درجاتی از سو تغذیه (خفیف تا شدید، شاخص کمتر از 1-) را داشتند. شایع ترین اختلال قلبی مشاهده شده در این بیماران، نقص دیواره ی بین بطنی (نقص دیواره ی بین بطنی) همراه با هایپرتانسیون شریان پولمونری بوده است. نتیجه گیری اختلال تغذیه ای در کودکان با سندرم داون و بیماری مادرزادی قلبی، شیوع بالایی داشت.

مقدمه: مادران کودکان تحت عمل جراحی قلب باز به دلیل نیاز به پیگیری و مراقبت در تمام طول عمر، بستری های مکرر دچار اختلال در خودکارآمدی می شوند. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش حین ترخیص به شیوه بازآموزش در زمینه مدیریت پیامدهای بالینی در منزل، بر خودکارآمدی مادران کودکان تحت عمل جراحی قلب باز انجام شد. روش کار: یک مطالعه نیمه تجربی شامل 72 نفر از مادرانی که کودکانشان (زیر یک سالگی) در بیمارستان مرکز طبی تهران تحت عمل جراحی قرار گرفتند، در دو گروه کنترل و آزمون مشارکت داشتند. روش نمونه گیری در گروه مداخله و کنترل تخصیص تصادفی با استفاده از روش بلوک بندی 4 تایی انجام شد. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و خودکارآمدی درک شده والدی بارنز (Barnes) ود. گروه مداخله آموزش به روش بازآموزش را از زمان پذیرش تا هنگام ترخیص بر بالین کودک در طی چهار جلسه دریافت کردند. خودکارآمدی والدین در هر دو گروه، قبل از مداخله، هنگام ترخیص و یک ماه پس از ترخیص از بیمارستان اندازه گیری شد. یافته ها: میانگین نمره خودکارآمدی در گروه مداخله و کنترل قبل از زمان انجام مداخله به ترتیب 7/63±, 56/41و 8/07±, 60/50بود (p<0. 05). آزمون آنالیز کوواریانس نشان داد که با رسیدن نمره خودکارآمدی به 4/56±, 75/74و 5/82±, 65/86در گروه مداخله و کنترل با در نظر گرفتن نمره قبل به عنوان متغیر مداخله گر تفاوت بین نمرات دو گروه بعد از انجام مداخله و در مرحله پیگیری از نظر آماری معنی دار بود (p<0. 05). همچنین بین دو گروه از نظر تغییرات نمره مقیاس خودکارآمدی تفاوت معنی داری به نفع گروه مداخله ایجاد شده بود (P<0. 05) نتیجه گیری: روش بازآموزش بر خودکارآمدی مادران کودکان تحت عمل جراحی قلب باز موثر می باشد. لذا به کارگیری آن در برنامه های آموزش حین ترخیص توصیه می شود.

مقدمه: دلیریوم سندرومی است که با اختلال هوشیاری و تغییر در شناخت مشخص می شود که درصد بالایی از بیماران پس از عمل جراحی از آن رنج می برند. این مطالعه با هدف تعیین عوامل خطر مرتبط با دلیریوم متعاقب عمل جراحی قلب باز انجام گرفت.مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی- مقطعی بود که در سال 1388 در بیمارستان های شهید رجاییم محب انجام شد. تعداد شرکت کنندگان در این مطالعه 370 نفر بودند. در این پژوهش کلیه بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه متعاقب عمل جراحی قلب باز مورد مطالعه قرار گرفتند. عوامل خطر مورد بررسی شامل اطلاعات دموگرافیک (سن- جنس -میزان تحصیلات-سطح درآمد)، دیابت، بیماری روانی، فیبریلاسیون دهلیزی، میزان هماتوکریت، مصرف سیگار و مواد مخدر، پرفشاری خون، سابقه سکته مغزی و عمل جراحی مجدد، کسر تخلیه ای بطن چپ، استفاده یا عدم استفاده از پمپ قلبی-ریوی در حین عمل جراحی و سابقه مصرف داروهای خواب آور بود. روش جمع آوری داده ها به صورت در دسترس و غیرتصادفی بود. پژوهشگر بیماران را پس از انجام عمل جراحی و جداسازی از دستگاه تهویه مکانیکی و خروج لوله تراشه، با استفاده از مقیاس غربالگری مشاهده ای دلیریوم (DOSS) تا ترخیص آنان از بخش مراقبت ویژه و انتقال به بخش جراحی ارزیابی کرد. برای آنالیز یافته ها از نرم افزار SPSS نسخه 11.5 و آزمون های آماری کای دو و تست دقیق فیشر استفاده شد.یافته ها: در این مطالعه میزان بروز دلیریوم 23 درصد به دست آمد. از بین متغیرهای مورد بررسی در این مطالعه سطح درآمد، بیماری روانی، فیبریلاسیون دهلیزی و میزان هماتوکریت با دلیریوم از نظر آماری معنی دار شدند.بحث و نتیجه گیری: با توجه به بروز دلیریوم بعد از جراحی، شناسایی و غربالگری دلیریوم بعد از عمل جراحی قلب باز از اهمیت بالایی برخوردار میباشد. همچنین با نگاه به مشخصات فردی و عوامل مرتبط با بروز دلیریوم شناسایی شده در این مطالعه، لازم است تا با توجه به وضعیت اقتصادی بیماران و بیماری های زمینه ای آنان و با اصلاح عوامل خونی بروز دلیریوم بعد از عمل جراحی را کاهش داد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: بیماری های مادرزادی قلب، یکی از علل اصلی مرگ در سال اول زندگی محسوب می شود. یکی ازعوارض قابل توجه در پی اعمال جراحی این بیماران، زخم فشاری است. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر استفاده از بالشتک هوا درپیشگیری از بروز زخم فشاری پس سر کودکان تحت عمل جراحی قلب انجام گرفته است. روش بررسی: کارآزمایی بالینی تصادفی بود و 135 کودک تحت جراحی قلب باز در سنین 0تا 12 سال مراجعه کننده به دو مرکز قلب در تبریز و تهران را شامل می شد که در سال 1398 به صورت نمونه گیری مستمر به روش تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. در گروه آزمایش قبل از شروع جراحی سر کودک برروی بالشتک هوای ضد آب و ضد حساسیت با روکش نخی به ابعاد 30 در 40 سانتی متر دارای پمپ ورود و خروج هوا با قابلیت ایجاد موج های اتوماتیک و متناوب 3 الی 4 سانتی متری طراحی شده قرار گرفت. ابزار گردآوری داده ها شامل: پانل ملی مشاور زخم فشار و برادن_کیو بود. جهت دستیابی به اهداف از آزمون کای دو، دقیق فیشر، تی مستقل، من ویتنی، آنالیز کواریانس استفاده شد. یافته ها: بروز زخم فشاری پس سر درگروه کنترل بعد ازعمل38/7 درصد، روز اول بعد عمل 71درصد و روز دوم بعد عمل به 67/7 درصد رسید. در حالی که در گروه آزمایش در هیچ کدام از شرکت کنندگان در تمام دوره های بعد از جراحی زخم فشاری پس سری مشاهده نشد. نمرات زخم فشاری در زمان های قبل از جراحی بین دو گروه آزمایش و کنترل اختلاف معناداری وجود نداشته است (0/05). نتیجه گیری: با توجه به تاثیر استفاده از بالشتک هوای طراحی شده متناسب سن و اندازه کودک، به نظر می رسد این بالشتک وسیله مناسبی برای پیشگیری ازابتلا به زخم فشاری پس سر درکودکان تحت عمل جراحی باز قلب است.

مقدمه و هدف: پمپ یا گردش خون برون پیکری به علت تحریک سیستمهای ایمنی انعقادی - کمپلمان و داشتن جریان خون بدون ضربان، تاثیرات مهمی بر ارگانهای بدن از جمله کبد دارد هدف این مطالعه بررسی اثرات پمپ بر روی تغییرات تستهای معمول کبدی پس از جراحی قلب باز است.مواد و روشها: 100 بیمار جراحی عروق کرونر و دریچه ای، تحت یک مطالعه کارآزمایی بالینی قرار گرفتند. متغیرهای زیر شامل، سن، جنس، نوع عمل، نوع پمپ، میزان تزریق خون، زمان پمپ، هیپوتانسیون دمای بدن بیمار در حین پمپ ثبت شد. بیلی روبین توتال و مستقیم و الکالین فسفاتاز و SGPT-SGOT در سه روز متوالی بعد از عمل اندازه گیری شدند و با استفاده از آنالیز واریانس یکطرفه برای داده های تکراری بررسی شد. تاثیر متغیرهایی چون سن و جنس و هیپوتانسیون و هیپوترمی بر متغیرهای SGOT-SGPT و الکالین فسفاتاز روز اول توسط آنالیز واریانس چند طرفه انجام شد. P<0.05 از لحاظ آماری Significant تلقی می شود.یافته ها: هیپوتانسیون حین پمپ بر تست SGOT روز 1، 2 و 3 اثر داشت. (P<0.05) پمپ طولانی بیشتر از 100 دقیقه بر SGPT در روز 1 اثر داشت. هیپوترمی کمتر از 28 درجه بر SGOT روز 1 و 3 و Alkaline phosphates روز 1 و 2 و 3 اثر داشت. نوع عمل بر SGOT روز 1 و بیلی روبین مستقیم روز 1 و 2 اثر داشت. نوع پمپ بر SGOT روز 1 و بیلی روبین روز 1 اثر داشت. جنس بر SGOT روز 1 و سن بر هیچکدام از تستها اثر نداشته است. تزریق خون بیش از 6 واحد بر SGOT روز 1 و Alkaline phosphates روز 1 و بیلی روبین روز 2 اثر داشت. افزایش پمپ زمان بر SGOT روز 2 اثر داشت.نتیجه گیری: سن، اثری بر تستهای کبدی ندارد. جنس، باعث تغییر SGOT در روز اول میشود. نوع پمپ و میزان تزریق خون تا 6 واحد، تاثیری روی تغییرات تستهای کبدی ندارد. حساس ترین تستها برای یافتن آسیب کبدی بعد از جراحی قلب باز با هیپوترمی SGPT1 و Alkaline phosphates و SGOT روز 1 بود. در هیپوتانسیون تست حساس SGPT 1 و 2 و در اعمال جراحی با پمپ طولانی مدت، SGPT2 در تعیین آسیب سلولهای کبدی حساس تر است.

مدیاستینیت از عوارض مهم به دنبال اعمال جراحی قلب می باشد که مرگ و میربالایی دارد. هدف از این مطالعه مشخص نمودن متغیرهای قبل، حین و بعد از عمل جراحی می باشد که بروز مدیاستینیت را مساعد می کند.در این مطالعه متغیر قبل، حین و بعد از عمل جراحی بررسی شدند. تعداد 100 بیمار در فاصله شهریور 74 تا فروردین تحت عمل CABG قرار گرفتند و تعداد 53 نفر (3.18%) دچار مدیاستینیت شدند (گروه اول) که با گروهی که دچار این عارضه نشدند مورد مقایسه قرار گرفتند (گروه دوم). میانگین سنی در گروه اول برابر 12±64.6 سال و در گروه دوم ±58.3 سال بود. گروه اول شامل مرد و 9 زن و گروه دوم شامل مرد و 277 زن بود. سیگار کشیدن، چربی خون بالا و فشار خون بالا بین دو گروه تفاوت زیادی نداشت در حالی که دیابت، چاقی و بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) به طور معنی داری در گروه اول بیشتر بود (P<0.05) از نظر شدت علایم نارسایی قلب، بر اساس معیارهای NYHA تعداد بیشتری از بیماران گروه اول نسبت به گروه دوم در کلاس III و IV قرار داشتند  (P<0.05)در 14.2% از گروه اول و 8.9% درصد از گروه دوم، از هر دو گرافت شریان پستانی داخلی چپ و راست استفاده شد (P<0.01) تفاوت معنی داری بین مدت زمان پمپ در دو گروه مشاهده شد (P<0.05) و 34.2% از گروه اول و 7.1% از گروه دوم به علت خونریزی مجدداً تحت عمل جراحی قرار گرفتند (P<0.01) و 7 نفر (20%) از گروه اول و 91 نفر (85%) از گروه دوم برای بیشتر از 24 ساعت نیاز به ونتیلاتور داشتند (P<0.01) در آنالیز رگرسیون لوجستیک مشخص شد که متغییر از 27 متغیر بیشترین تاثیر را در بروز مدیاستینیت داشتند که شامل چاقی، شدت نارسایی قلب، مدت زمان عمل جراحی و عمل جراحی مجدد بود. مرگ و میر تا یک ماه بعد از عمل جراحی در گروه اول /14% و در گروه دوم /4% بود. این مطالعه مشخص می کند که چاقی، طولانی شدن مدت عمل، شدت نارسایی قلب و جراحی مجدد، مهمترین عوامل مستعد کننده بروز مدیاستینیت بعد از عمل جراحی قلب می باشند.